Mung kevum: noworoczny przysmak ze Sri Lanki w kształcie rombu

Mung kevum (මුං කැවුම්), często zapisywany jako mung kavum, to przysmak ze Sri Lanki z prażonej mąki z fasoli mung (zielonej) i mąki ryżowej, związanych syropem kithul, pokrojony w romby, obtoczony w żółtej od kurkumy masie i usmażony. Należy do rodziny kevum, czyli słodkości z syropu smażonych w oleju, i jest jednym z przysmaków, które rodziny przygotowują na syngaleski i tamilski Nowy Rok w kwietniu.

Ta strona opowiada o samym przysmaku: o jego miejscu podczas Avurudu, o kształcie i o tym, czym różni się od innych kevum. Poniżej znajduje się krótka karta przepisu; szczegółowe instrukcje krok po kroku i rozwiązania problemów znajdziesz w pełnym przepisie na mung kavum.

Jaką rolę odgrywa mung kevum w Nowym Roku?

Avurudu, syngaleski i tamilski Nowy Rok, przypada w połowie kwietnia, a jego rytuały odbywają się w pomyślnych chwilach publikowanych co roku jako Avurudu nakath. W dniach poprzedzających święto domownicy przygotowują świąteczne słodkości, zwane łącznie kavili, w porcjach na tyle dużych, by starczyły na całe święta. W sam dzień układa się je na noworocznym stole wokół kiribath: mung kevum obok konda kavum, kokis, aluwa, aasmi i owoców, takich jak banany. Talerze z tymi samymi słodkościami zanosi się sąsiadom i krewnym, gdy zaczynają się noworoczne odwiedziny.

Mung kevum zachowuje świeżość przez kilka dni w puszce, co pasuje do tego rytmu gotowania z wyprzedzeniem i dzielenia się. Nie jest zarezerwowany wyłącznie dla kwietnia: cukiernie i piekarnie sprzedają go przez cały rok i przygotowuje się go także na inne szczególne okazje.

Dlaczego mung kevum ma kształt rombu?

Kształt wynika z metody. W przeciwieństwie do konda kevum, które powstaje z lejącej się masy, mung kevum powstaje ze zwartego ciasta, które rozpłaszcza się na płat grubości mniej więcej centymetra i kroi nożem, najpierw w paski, a potem ukośnie w poprzek. W efekcie powstaje romb, dzięki któremu mung kevum łatwo wypatrzyć na zastawionej tacy. Każdy kawałek macza się następnie w masie, więc gotowy przysmak to gładki, złocisty romb z ciemnym, zwartym środkiem. Niektóre rodziny zamiast tego formują z ciasta kulki, ale romb to forma klasyczna.

Czym różni się od innych kevum?

Słowo kevum (lub kavum) obejmuje całą grupę słodkości. Podstawą jest mąka ryżowa i syrop, a na starą syngaleską kronikę Dhathuwansaya często powołuje się jako na źródło wymieniające osiemnaście rodzajów. Najczęściej przygotowywane dziś odmiany różnią się tak:

• Konda kevum to masa z mąki ryżowej i syropu smażona w okrągły placek z wypukłym węzełkiem, konde, pośrodku. Nie ma osobnej powłoki.
• Mung kevum to ciasto z fasoli mung i syropu, które najpierw się kroi, a potem przed smażeniem obtacza w masie. Prażona fasola mung nadaje mu orzechowy smak i miękki, zwarty miąższ.
• Naran kevum to okrągły kevum, również robiony z mąki z fasoli mung i tartego kokosa.

Ogólne wprowadzenie do całej rodziny znajdziesz na stronie o kavum.

Skąd pochodzi nazwa?

Mung, po syngalesku mun, to fasola mung, czyli drobne zielone ziarno, które trafia też do mung kiribath i do curry. Kevum to nazwa całej rodziny tych smażonych słodkości z syropu. Mung kevum zalicza się do starszych syngaleskich słodkości: autorzy piszący o stole Avurudu łączą go z athirasa i naran kevum jako rodzime przysmaki wspominane w dawnej literaturze syngaleskiej, w odróżnieniu od późniejszych przybyszów, takich jak kokis, których nazwa ma podobno pochodzenie holenderskie.

Jak długo można go przechowywać i jak się go je?

W szczelnej puszce w temperaturze pokojowej mung kevum zachowuje świeżość przez około 4 do 5 dni; w lodówce powłoka mięknie. Je się go w temperaturze pokojowej, rękami, zwykle do filiżanki zwykłej herbaty, a jego orzechowa słodycz dobrze komponuje się z ledwie słodkimi kokis na tym samym talerzu.