லீலா (Leela), இன்று நவீன சிங்களப் புனைகதையின் நிறுவனர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படும் மார்ட்டின் விக்கிரமசிங்க (Martin Wickramasinghe, 1890-1976) எழுதிய முதல் நாவல். அவர் தமது இருபதுகளின் தொடக்கத்திலிருந்த இளைஞராக இருந்தபோது, 1914இல் இது முதன்முதலில் வெளியானது; இது அந்நூலின் சிங்கள மொழிப் பதிப்பு.
அக்காலத்தின் மிகப் பிரபலமான சிங்கள நாவலாசிரியரான பியதாச சிறிசேனவின் பாணியை வேண்டுமென்றே பின்பற்றி, பத்தொன்பது வயதில் லீலாவை எழுதியதாக விக்கிரமசிங்க பின்னர் கூறினார். கதை ஒரு வழமையான மிகையுணர்ச்சி நாடகமாக அமைந்துள்ளது; ஆனால் இளம் ஆசிரியர் தமது கதைநாயகன் அல்பர்ட் வழியாக, அக்காலச் சிங்கள வாசகர்களுக்கு மிகப் புதியவையாக இருந்த கருத்துகளை முன்வைக்க அதைப் பயன்படுத்தினார்: நவீன அறிவியல், உயிரியல், பரிணாமம், மானுடவியல், பழைய வழக்கங்களைப் பேணுவதோடு அவற்றைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துவதாலும் முன்னேற்றம் வருகிறது என்ற பார்வை. ஆசிய மக்களுக்கு ஓர் அறிவு முறையும் மேற்கத்திய மக்களுக்கு வேறோர் அறிவு முறையும் இருக்க முடியாது என்று அவர் முன்னுரையில் வாதிட்டார்.
நூல் வெற்றி பெறவில்லை. பகைமையான மதிப்புரைகளை அது ஈர்த்தது; பௌத்த இதழ்களில் யாகிரல பஞ்ஞானந்த தேரர் தொடர்ச்சியாக நடத்திய தாக்குதல்களும், பரிணாமக் கோட்பாட்டை அது முன்னிறுத்தியதை எதிர்த்த சிறிசேனவின் விமர்சனமும் அவற்றில் அடங்கும். ஆசிரியரின் சொந்தக் கூற்றுப்படி, முதல் பதிப்பின் சில நூறு பிரதிகளே விற்பனையாயின. கதையாக இது மெலிந்தது, ஆனால் கருத்துகளின் படைப்பாக மதிப்புமிக்கது என்று விக்கிரமசிங்க பின்னர் மதிப்பிட்டார்; தமது அறிவியல் எழுத்துக்குக் கட்டுரைகளையும், சோமா (Soma) (1920) இல் வேறு வகையான புனைகதையையும் நோக்கி அவர் நகர்ந்தார்.
இன்று வாசிக்கும்போது, கம்பெரலிய (Gamperaliya), மடோல் தூவ (Madol Doova), விராகய (Viragaya) ஆகியவற்றுக்கு இட்டுச் சென்ற அறுபது ஆண்டுகால எழுத்துப் பயணத்தின் தொடக்கப் புள்ளி என்பதே லீலாவின் முதன்மைச் சிறப்பு. விக்கிரமசிங்கவின் வளர்ச்சியைத் தொடக்கத்திலிருந்தே பின்தொடர விரும்பும் சிங்கள வாசகர்களுக்கும், சிங்கள நாவலின் ஆரம்பகால வரலாற்றில் ஆர்வமுள்ள எவருக்கும் இது ஏற்றது.
- ஆசிரியர்: மார்ட்டின் விக்கிரமசிங்க
- வெளியான ஆண்டு: 1914
- மொழி: சிங்களம்
