Irangani (ook geschreven als Ayirangani of Iranganie) is de derde roman van Martin Wickramasinghe (1890-1976), voor het eerst verschenen in 1923, hetzelfde jaar als Seetha. Dit is een Singalese uitgave.
Het boek volgt op zijn tweede roman, Soma, en behoort net als die roman tot de sentimentele romancetraditie die destijds populair was in de Singalese fictie. Wickramasinghe zei later dat Irangani zijn poging was om zich van die traditie los te maken, en critici zijn het erover eens dat dat maar ten dele lukte. Het belang van het boek ligt in de heldin. Irangani is een jonge vrouw die tegen haar wil is misbruikt door een neef, Percy Ratnayake, die haar vervolgens in de steek laat, waarna zij schaamte en sociale uitsluiting moet doorstaan. Ze trouwt met Reginald, een leraar die moderne filosofie en wetenschap leest, maar het is juist hij die, ondanks zijn eigen verleden, weigert haar te vergeven, terwijl zij hem wel vergeeft. De roman stelt haar waardigheid en standvastigheid tegenover de tekortkomingen van beide mannen.
De wetenschapper Sarathchandra Wickramasuriya heeft de heldin beschreven als een vrouw die op een manier naar onafhankelijkheid en een eigen identiteit zoekt zoals geen eerdere heldin in de Singalese fictie had gedaan, en verbindt het thema met Wickramasinghes lezing van Tolstojs Opstanding en Hardy's Tess of the d'Urbervilles. Het boek was binnen enkele maanden na verschijning uitverkocht, al sprak de auteur later geringschattend over deze vroege romances.
Deze uitgave is geschikt voor Singalese lezers die willen nagaan hoe Wickramasinghe zich van populaire romance ontwikkelde naar de serieuze fictie van zijn latere loopbaan, en voor lezers die belangstelling hebben voor de manier waarop vrouwen in vroege Singalese romans werden verbeeld.
- Auteur: Martin Wickramasinghe
- Verschenen: 1923
- Taal: Singalees
