Nettipakarana — powszechnie skracana do Netti — to dzieło pali dotyczące hermeneutyki: zamiast prezentować naukę wprost, opisuje, jak nauczania Buddy mają być interpretowane i wyjaśniane. Treściowo stoi blisko Petakopadesy, i te dwa dzieła zwykle omawia się razem jako najwcześniejsze zachowane próby w tradycji pali, aby uczynić proces interpretacji systematycznym.
Jej kolofon i wersety wprowadzające przypisują dzieło Mahakaccanie, uczniowi Buddy. Uczeni natomiast upatrują jej genezę w północnych Indiach i uważają ją za starszą od Buddhaghosa, którego własne prace komentarskie czerpią z metod, które Netti określa. Ten związek jest częściowo powodem, dla którego tekst nadal przyciąga uwagę: należy do warstwy literatury pali, która ukształtowała sposób, w jaki kanon był później czytany i interpretowany.
Tekst dzieli się na dwie części. Krótka sekcja streszczająca, Sangahavara, jest poprzedzona dłuższą Vibhagavara. Druga część opisuje szesnaście har, czyli sposobów przekazywania znaczenia, pięć nay, czyli wytycznych, oraz osiemnaście terminów pierwotnych, a następnie ilustruje każdy z nich cytatami zaczerpniętymi z Sutta Pitaki. Rezultatem jest aparat techniczny, a nie dzieło narracyjne — zestaw instrumentów interpretacyjnych, zademonstrowanych na fragmentach kanonicznego tekstu.
Jej pozycja kanoniczna różni się w zależności od tradycji. Tradycja birmańska zalicza Nettipakaranę do Khuddaka Nikaya; inne kanony therawady nie zawierają jej. Ta rozbieżność sama w sobie jest godna uwagi dla każdego śledzącego sposób, w jaki granice kanonu pali były tworzone w różnych krajach buddyjskich.
Ten tom przedstawia dzieło pod sinhaleskim tytułem, Asirimath Poth Wahanse, dla czytelników podchodzących do Netti na Sri Lance. Będzie odpowiedni dla studentów języka pali i uczonych zajmujących się tekstami buddyjskimi, monachów i świeckich czytelników pracujących nad tradycją komentarską, oraz dla każdego zainteresowanego metodami, za pomocą których sutty były analizowane i nauczane. Ci przystępujący do literatury buddyjskiej po raz pierwszy mogą uznać to za wymagające — Netti zakłada czytelnika już zaznajomionego z dyskursami, które cytuje, a jej zainteresowanie dotyczy metody, a nie nauki.
Dla biblioteki tekstów buddyjskich pali zgromadzonych na Sri Lance, Netti to jedno z dzieł, które wyjaśnia, jak reszta przyszła do bycia czytaną.
Przejrzyj resztę naszej kolekcji książek.
