Langur szary

Langur szary (Semnopithecus priam), po angielsku nazywany także Tufted Gray Langur, to wysoka, srebrzystoszara małpa strefy suchej Sri Lanki. Z czarną twarzą i bardzo długim ogonem jest pełnym wdzięku widokiem na murach starożytnych miast i na drzewach parków narodowych. Gatunek nie jest endemiczny: żyje również w południowo-wschodnich Indiach. Populacja na Sri Lance należy do własnego podgatunku, S. p. thersites.

Jak rozpoznać langura szarego?

Langur szary jest znacznie większy i smuklejszy niż makak rozczochrany, ma długie kończyny i ogon dłuższy od ciała. Samce są większe od samic.

• Wielkość: od 55 do 80 cm od głowy do zadu, ogon od 75 do 90 cm. Dorosłe osobniki ważą około 11 do 20 kg.
• Sierść: od srebrzystoszarej do jasnopłowej na grzbiecie, jaśniejsza na spodzie ciała.
• Twarz: czarna i naga, z wystającymi na zewnątrz brwiami oraz krótką, białawą brodą i bokobrodami.
• Czub: włosy na czubku głowy zbiegają się w jednym punkcie, tworząc mały spiczasty czub, od którego pochodzi druga angielska nazwa gatunku.

Lutung białobrody to jedyna podobna małpa na wyspie. Jest mniejszy i znacznie ciemniejszy, z brązowym ciałem i jasną obwódką z włosów wokół ciemnej twarzy.

Czym żywi się langur szary?

Langury szare są liściożerne. Liście stanowią większość ich pożywienia, obok owoców i nasion. W pobliżu wody jedzą nasiona lotosu, a gdy brakuje innego pokarmu, sięgają też po owady i liście drzew zimozielonych, a po korę dopiero wtedy, gdy niewiele więcej jest dostępne. Żerują zarówno na drzewach, jak i na ziemi, i często dzielą tereny żerowania ze stadami makaków rozczochranych.

Jak żyją langury szare?

Langury szare zwykle żyją w stadach liczących od około 20 do 50 zwierząt. Dużym stadom przewodzi para, samiec i samica, a małym pojedynczy dominujący samiec. Większość langurów przez całe życie pozostaje na swoim terytorium, dlatego stado często można znaleźć w tym samym miejscu rok po roku.

Gdzie można zobaczyć langury szare na Sri Lance?

To małpa strefy suchej, gdzie jest pospolita w lasach i w pobliżu ludzi. Prawie nie występuje na wilgotnym południowym zachodzie ani w wysokich górach.

• Polonnaruwa: stada odpoczywają i żerują wśród ruin, blisko makaków z Królestwa Małp.
• Skalna twierdza Sigiriya: langury często widuje się w ogrodach i w lesie wokół skały.
• Parki narodowe Yala, Wilpattu i Minneriya: częsty widok podczas safari, zwłaszcza w pobliżu wody.
• Anuradhapura i Dambulla: pospolite wokół starożytnych zabytków i świątyń.

Aby zaplanować specjalną podróż, zajrzyj do naszych przewodników po obserwowaniu małp i obserwowaniu naczelnych na Sri Lance.

Czy langur szary jest zagrożony?

Nie, ale jego liczebność maleje. Czerwona Lista IUCN klasyfikuje ten gatunek jako bliski zagrożenia, ponieważ jego populacja się kurczy, a ponadto figuruje on w załączniku I do CITES, który ogranicza handel międzynarodowy.

Wskazówki dotyczące obserwowania langurów szarych

• Wybierz się wcześnie lub późno. Stada żerują najaktywniej w chłodniejszych godzinach rana i późnego popołudnia.
• Szukaj przy wodzie. W porze suchej dobrymi miejscami są zbiorniki i wodopoje.
• Zachowaj dystans. Langury są mniej śmiałe niż makaki, ale nadal są dzikimi zwierzętami. Trzymaj się kilka metrów dalej i nigdy nie oferuj jedzenia.
• Zabierz teleobiektyw. Pozwoli wypełnić kadr bez naruszania spokoju stada.