Solanum trilobatum

Solanum trilobatum to kłująca, pnąca krzewina z rodziny psiankowatych (Solanaceae), występująca w rodzimej florze Sri Lanki pod sinhalską nazwą Wel Thibbatu. Jej owoce są uważane za jadalne, natomiast pozostałe części rośliny charakteryzują się zakrzywionymi, żółtawymi kolcami, typowymi dla wielu pnących gatunków Solanum.

Jak wygląda Solanum trilobatum?

Jest to smukły, pnący krzew uzbrojony w zakrzywione, żółtawe ciernie wzdłuż pędów. Liście są klapowane, zazwyczaj z trzema do pięciu klapami, i mierzą od 2 do 7 cm długości i od 1 do 4 cm szerokości. Kwiaty pojawiają się w skupiskach od trzech do dziewięciu na krótkich szypułkach, każdy osadzony na szypułce o długości od 1 do 2 cm. Kielich jest głęboko klapowany, fioletowy i ma od 12 do 16 mm długości. Owoce są kuliste, o średnicy około 15 mm.

Gdzie rośnie Solanum trilobatum w Sri Lance?

Gatunek występuje naturalnie na Sri Lance. Jako pnąca krzewinka, zwykle wspina się lub rozpościera po otaczającej roślinności, zamiast samodzielnie wznosić, cechę wspólną z innymi przedstawicielami rodzaju Solanum występującymi w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.

Jaki jest jego status ochrony?

Solanum trilobatum występuje jako rodzimy gatunek na Sri Lance. Odróżnia to roślinę od gatunków endemicznych, które rosną naturalnie tylko w jednym miejscu na świecie, oraz od gatunków introdukowanych, sprowadzonych z innych regionów.

Jak to się nazywa w języku syngaleskim?

W języku sinhala roślina znana jest jako Wel Thibbatu, nazwa odzwierciedlająca jej pnący, winoroślopodobny sposób wzrostu oraz pokrewieństwo do innych gatunków thibbatu z rodziny psiankowatych.

Czy można jeść Solanum trilobatum?

Owoc jest wymieniony jako jadalna część tej rośliny w rejestrze flory Lakpura. Żadna inna część nie została zarejestrowana jako jadalna.