Zalew Samanalawewa położony jest na wyżynach Prowincji Sabaragamuwa, gdzie rzeka Walawe i BelihulOya łączą się wśród zalesionych grzbietów i falujących wzgórz. Tama, która go zatrzymuje, jest jednym z najważniejszych osiągnięć inżynierii cywilnej na Sri Lance, a krajobraz wokół niej sprawia wrażenie spokojnego i niepospiesznego – to miejsce, które nagradza podróżników wybierających dłuższą drogę na południe z Colombo, zamiast kierować się prosto na wybrzeże.
Co sprawia, że tama Samanalawewa jest ważna?
Zbudowana w 1992 roku przy wsparciu technicznym i finansowym Japonii oraz Wielkiej Brytanii, tama Samanalawewa wznosi się na wysokość około 110 metrów i tworzy znaczny zbiornik wodny w górnej części dorzecza Walawe. Elektrownia wodna, którą zasila, generuje rocznie około 405 gigawatogodzin energii elektrycznej, co czyni ją kluczowym elementem krajowej sieci energetycznej Sri Lanki. Woda zgromadzona w zbiorniku wspomaga również nawadnianie terenów położonych poniżej, co stanowi praktyczny wkład, dzięki któremu tama jest równie ważna dla społeczności rolniczych, jak i dla systemu elektroenergetycznego.
Historia budowy projektu była trudna. Nieoczekiwana filtracja wody przez wapienne podłoże tamy wymagała wieloletnich prac iniekcyjnych, zanim zbiornik mógł zostać napełniony do zamierzonego poziomu. To wyzwanie inżynieryjne i sposób, w jaki ostatecznie zostało rozwiązane, sprawia, że to miejsce jest naprawdę interesujące dla zwiedzających z ciekawością dotyczącą dużych projektów infrastrukturalnych.
Jaki jest krajobraz wokół zbiornika?
Samo zbiornik rozciąga się przez szeroką dolinę, otoczoną zalesionymi wzgórzami. Wczesnym rankiem mgła osadza się nad wodą, a otaczające zbocza nabierają spokojnego, warstwowego charakteru. Obszar ten znajduje się w strefie wilgotnego klimatu środkowego kraju, więc roślinność jest gęsta, a światło przesączające się przez korony drzew nieustannie się zmienia. Drogi biegnące wzdłuż brzegu zbiornika oferują dobre punkty widokowe bez formalnej infrastruktury – nie jest to silnie rozwinięte miejsce turystyczne i stanowi to ważną część jego uroku.
Motyl, od którego pochodzi nazwa Samanala (Szczyt Adama) — Troides darsius, największy motyl Sri Lanki — sporadycznie można zaobserwować w zalesionych obszarach wokół zbiornika. Szerszy obszar znajduje się w korytarzu ekologicznym między górami a nizinami, co tłumaczy różnorodność ptactwa i endemicznych gatunków roślin widocznych z pobocza drogi.
Co to jest Hirikatuoya i dlaczego warto ją odwiedzić?
Około 17 kilometrów od tamy, mała wioska Hirikatuoya położona jest nad krystalicznie czystymi strumieniami zasilanymi tym samym obszarem wododziałowym wyżynnym. Woda płynie po gładkim granicie, tworząc naturalne baseny kąpielowe zacienione przez drzewa jak i kitul. Pola ryżowe graniczą z brzegami strumieni, a warstwowa geometria tradycyjnej uprawy kumbura jest widoczna z drogi w niektórych miejscach.
Hirikatuoya nie jest celem turystycznym. Nie ma tam tłumów i minimalna ilość udogodnień, co sprawia, że wizyta wydaje się bardziej autentycznym kontaktem z życiem wiejskim niż wyreżyserowanym doświadczeniem. Miejscowe rodziny korzystają ze strumieni do prania, a dzieci pływają w płytszych zbiornikach – odwiedzający są mile widziani, aby do nich dołączyć, pod warunkiem poszanowania atmosfery wspólnoty. Obserwacje dzikiej przyrody są powszechne: warany często można spotkać na brzegach, a wśród ptactwa znajdują się zimorodki i kilka gatunków muchołówek.
Najlepszy okres na wizytę przypada między marcem a majem, kiedy opady deszczu są umiarkowane, a strumienie płyną czysto, bez zalewania. Teren może być błotnisty i trudny do pokonania po ulewnych deszczach monsunowych, dlatego warto sprawdzić warunki, jeśli planujesz wizytę między październikiem a styczniem.
Jakie inne atrakcje znajdują się w pobliżu?
Wodospady Pahanthudawa i Surathali Ella znajdują się w rozsądnej odległości i oferują łatwy dostęp do kaskadujących wód w otoczeniu lasów. Oba wodospady są mniej odwiedzane niż bardziej znane wodospady w centralnych wyżynach, co sprawia, że są zwykle spokojniejsze.
Plantacje herbaty otaczają wyższe partie tego obszaru Sabaragamuwa. Plantacja Nonpareil i inne w okolicy uprawiają niskogórską herbatę cejlońską na wysokościach, które dają wyrazisty, pełny smak. Niektóre plantacje umożliwiają nieformalne wizyty – warto zapytać lokalnie, zamiast zakładać dostęp.
Podróżnicy, którzy mają czas na przedłużenie swojej trasy na południe, odkryją, że Park Narodowy Udawalawe znajduje się w odległości około dwóch godzin jazdy. Park jest jednym z najlepszych miejsc na Sri Lance do obserwacji słoni na otwartych terenach trawiastych, a kontrast z zalesionymi górami wokół Samanalawewa sprawia, że sama podróż jest urozmaicona i satysfakcjonująca.
Jak dojechać do Samanalawewa z Colombo?
Najprostsza trasa prowadzi autostradą Colombo–Ratnapura–Balangoda do wyżyn Sabaragamuwa, a następnie w kierunku Belihuloya. Z Balangody do zbiornika można dojechać skrętem w górę, nad doliną Walawe. Podróż z Colombo zwykle trwa od trzech do czterech godzin, w zależności od ruchu w mieście i miejscowościach górskich.
Publiczne autobusy kursują z Colombo do Balangody, a stamtąd do wiosek w pobliżu tamy, ale rozkład jazdy nie jest dostosowany do turystów przyjeżdżających na jednodniową wycieczkę. Wynajęcie prywatnego samochodu lub skorzystanie z taksówki z kierowcą, który zna ten teren, jest znacznie bardziej praktyczne, szczególnie jeśli planujesz odwiedzić zarówno tamę, jak i Hirikatuoya tego samego dnia.
| Szczegół | Informacje |
|---|---|
| Prowincja | Sabaragamuwa |
| Przybliżony czas jazdy z Colombo | 3–4 godziny |
| Wysokość tamy | Około 110 m |
| Roczna produkcja energii | Około 405 GWh |
| Najlepsze miesiące na wizytę | Marzec do maja |
| Odległość Hirikatuoya od tamy | Około 17 km |
Co zabrać i wiedzieć przed wizytą?
Obszar ten ma niewiele sklepów przy drodze i brak jakichkolwiek usług turystycznych, dlatego warto zabrać ze sobą wodę, przekąski i ochronę przeciwsłoneczną. Przydatne będą buty z dobrą przyczepnością w okolicach brzegów strumienia Hirikatuoya, które mogą być śliskie nawet w suche pogody. Tereny wokół zbiornika znajdują się na obszarze objętym pewnymi przepisami ochrony dzikiej przyrody, dlatego należy unikać zakłócania roślinności i pozostawiania śmieci.
Fotografowanie jest na ogół dozwolone na punktach widokowych przy zbiorniku, ale grzecznością jest poproszenie o pozwolenie przed zrobieniem zdjęcia lokalnym mieszkańcom lub ich domom w Hirikatuoya. Obszar ten nie jest przygotowany na turystykę w konwencjonalnym sensie, a traktowanie go z takim zrozumieniem zapewnia lepsze wrażenia po obu stronach.
Miejsca w pobliżu
Miejsca w promieniu ok. 25 km (9), od najbliższego.
- Wangedi Kandaponiżej 1 km
- Schody Diabła4 km
- Ohiya City4 km
- Palle malaya4 km
- Stacja kolejowa Idalgashinna5 km
- Stacja kolejowa Ohiya6 km
- Bakers Bend7 km
- Wodospad Bambarakanda7 km
- Hunugalagala Limestone Cave8 km
Powiązane artykuły
Strony o blisko powiązanej tematyce: 2.