ශීතා (Seetha) මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ (Martin Wickramasinghe, 1890-1976) ගේ මුල් නවකතාවලින් එකකි. එය මුලින්ම පළ වූයේ අයිරාංගනි පළ වූ වසර වන 1923 දීය. මෙය සිංහල සංස්කරණයකි.
වික්‍රමසිංහගේ වර්ධනයේ මෙම පොතට සුවිශේෂී ස්ථානයක් හිමි වේ. ඔහුගේ දෙවන හා තුන්වන නවකතා වූ සෝමා සහ අයිරාංගනි එකල ජනප්‍රිය ශෛලියේ භාවාතිශය ප්‍රේම කතා වූ අතර, ඒවා ඉක්මනින් අලෙවි වී අවසන් විය. සිය ස්වයං චරිතාපදාන ලේඛනවල ඔහු ශීතා ඒවායින් වෙන් කොට දැක්වීය: බොළඳ කතා ලිවීමෙන් මිදීම සඳහා තමා ශීතා, මිරිඟු දිය (1925) සහ ගැහැනියක් (1924) කෙටිකතා සංග්‍රහය ලියූ බවත්, ඒවා හරහා සිංහල ජීවිතය පිළිබඳ තමාගේම අත්දැකීමට ගැළපෙන ආඛ්‍යාන හා වර්ණනාත්මක ශෛලියක් හැඩගස්වා ගත් බවත් ඔහු පැවසීය. ඊට පෙර වූ ප්‍රේම කතා දෙක මෙන් නොව ශීතා හොඳින් අලෙවි නොවූ නමුත්, පෙර ආකෘතියට ආපසු යාමට තමාට සිත් නොදුන් බව ඔහු ලිවීය.
වඩාත් බැරෑරුම් තේමාවක් තවමත් අතිනාට්‍යයේ සම්ප්‍රදායන් තුළ අපහසුවෙන් පවතින සංක්‍රාන්ති කෘතියක් ලෙස විචාරකයෝ ශීතා කියවා ඇත. විද්වත් සරත්චන්ද්‍ර වික්‍රමසූරිය එය, කාන්තාවන්ගේ ජීවිත හා සදාචාරාත්මක වටිනාකම කෙරෙහි අනුකම්පාසහගත උනන්දුවක් බෙදා ගන්නා, 1920 ගණන්වල මුල් භාගයේ වික්‍රමසිංහගේ අනෙක් නවකතා සමඟ එක් කොට සලකයි. දශක ගණනාවකට පසු කතුවරයා යළි මෙම පොත වෙත යොමු වී, 1959 දී පළ වූ සංස්කරණයක් සඳහා නව පෙරවදනක් ලිවීය.
1920 ගණන්වල වික්‍රමසිංහගේ නවකතාවලින් පසු ගම්පෙරළිය (1944) දක්වා දිගු විරාමයක් පැවති අතර, එම පසුකාලීන කෘතියේ යථාර්ථවාදය කරා තැබූ පළමු පියවර ශීතා පෙන්වයි. ඔහුගේ ලේඛන දිවිය අනුපිළිවෙළින් අනුගමනය කරමින් ඔහුගේ පරිණත ශෛලිය ආරම්භ වූ තැන දැකීමට කැමති සිංහල පාඨකයන්ට මෙය සුදුසුය.
- කතුවරයා: මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ
- ප්‍රකාශිත වර්ෂය: 1923
- භාෂාව: සිංහල
